Kitap Sözleri

kitap sözleri

Kitap sözleri yazımızda hiç bir yerde duyulmamış kitap sözleri, marjinal kitap alıntıları, aşk a dair kitap yazıları ve neşeli kitap sözleri bulabilirsiniz.

Kitap Sözleri

Güneş gibi parlıyordu yüzün. Bakışların kalbime  ekti hüzün. Hüznünde eridi sözüm. Sonra mı? Sonra kaybolup gitti sözün.

Papatyaları severim tabi ki. Ama güllere aşığım. Papatyalar huzur kokar sevdiceğim. Ama güller başlı başına huzur.

Sevmeli herkes sevmeli. Güzel olan her şeyi sevmeli. İyi olan her şeyi sevmeli. Sevmeli herkes sevmeli. Bütün çiçekleri sevmeli. Bütün çocukları sevmeli.

Akşamın derin karanlığında, derin düşünceler içerisinde aklımda sen varsın. Karanlığımdaki aydınlığım. Aydınlığımdaki parıltımsın. Gülüşün sarınca divane kalbimi, parıltılar kalbimi esir alır.

Ben kara bir kömür gibiydim sevdiceğim. Ama sen parlak bir elmas gibiydin. Ben karanlıklarda kararmış kara bir elmas iken parlayıverdin. Karanlık ile birlikte kalbime ışıdın. Bir gülüşünle kara kömür olan ben elmasa dönüştüm. Ben kara bir kömür gibiydim sevdiceğim. Ama seninle birlikte güzel bir elmas oldum.

Bir aşığın garip bir sevdası. Der ki aşığım o güle, lakin garip bir  çare. Bir aşığın bir garip sevdası. Der ki ben günsüz yaşayamam, onsuz bir an bile mutlu olamam. Eğer Gülüm gülmezse ben gülemem. Ben bu aşk ile gayrı duramam. Bir aşığın garip bir sevdası. Vakit seherlerde ötme vakti.

Ben bir garip bülbül iken gülüm gönlüme giriverdi. Gülmelerim ağlamak olmuş iken tebessümü kalbime dokunuverdi. Tam aşktan vazgeçmiş iken gülüm gönlüme giriverdi. Oyunlarla avunan bir çocuk iken aşk beni tutuverdi. Kocalmış bir biçare iken gülüm gönlüme giriverdi. Aşk bir rüya sanırken gülüm gerçeğim oluverdi. Herkesler beni terk ederken gülüm benimle kalıverdi.

Güçlü insanlar güzeldir. Kendilerini severler. Kendini seven insanlar güçlü olurlar. Kendisini sevmeyi bilen etrafındakileri sevmeyi de bilir. Kendini sevemeyenler başkasını sevse bile önemi yoktur. Sevda içinde yani sende başlar. Seven sensin. Kendini sevmelisin. Başkası sevmese bile sevdanın özü sende kalır.

Narin bir kelebek gibi uçtum aşk bahçesinde.  Duydum bülbül ötüyor. Güle nağmeler yakıyor. Merak ettim kim bu gül. Bülbülün kalbine böylesine eyleyen kül. Girdim aşkın bahçesine. Gül nazlı nazlı eğmiş boynunu. Güle doğru gittikçe bağrım yandı. Bülbül gibi kalbim kavruldu. Tam güle dokunacakken koştum çıktım aşkın bahçesinden. Uçmayı  unutmuştum sanki. Ama sonra anladım ki bülbüller hep sevdalı ve güller nazlı. Gülü gören gözler Allaha niyazlı.

Mecnunlar,  Leylalar geldi geçti. Ferhatlar, Şirinler geldi geçti. Keremler, Aslılar geldi geçti. Ama kimse aşkı anlatamadı. Aşkı anlatan kelimeler hep uçtu gitti.

Marjinal Kitap Alıntıları

Ama okyanusun o masmavi derinliği beni benden alıyor. Martı sesleri kalbime dokunuyor. Bu nasıl bir muhteşemlik. Huzur kokuyor buram buram kalbim. Sanki okyanuslar huzur sanatı işliyor. Ama okyanusun masmavi derinliği biraz da ürkütüyor. Dalga sesleri beni tedirgin ediyor. Bu nasıl bir muhteşemlik. Ve yine de huzur kokuyor buram buram. Sanki okyanuslar kalbimi her an ele geçiriyor.

“Seni bu kadar geç bulmuşken kaybetmek istemiyorum” dedim. “gidemem ama kalamam” dedi. “Gidersen uçurumlar gibi derinlere düşerim” dedim. “Bırak beni uçurumları sevmem ben” dedi. Bıraktım onu ve gitti. Ben uçurumdan düşmedim ama o gönlümden düştü gitti.

Ne kadar tuhaf değil mi? Sevdiğimiz insanlar bizi üzüyor. Hassas olan kalbimizi hassasiyetli arkadaşlarımız incitiyor. Ne kadar tuhaf değil mi? Güvendiğimiz insanlar bizi yaralıyor. Bize yalanlar söylüyor. Ne kadar tuhaf değil mi?  Bembeyaz düşlerimizi sevdiklerimiz kirletiyor. Biz onlara ışık olukken onlar bize gölge oluyor.

Ama sen asma o güzel yüzünü. Ben senin uğruna yakarım kalbimi. Bakma öylesine hüzünlü. Saramam kalbimin yaralarını. Sen gülünce çiçeğim doğar  güneşim.  Zaten yanıktı kalbim. Adın kalbime dokunduğundan beri yanık bağrım. Ama asma o güzel yüzünü. Gülmek sana çok yakışıyor.

Kelebekler ateşin etrafında toplaşırlar. Ateşlerde yanar ve ölürler. Sen dedin ki gitme o yalancı ateşlere. Bana doğru koş. Koştum kondum kalbine.. Ama öylesine yandı ki kalbim. Ateşler bile sönük kalır. Ama bu yangını hiçbir şeye değişmem. Garip bir kelebektim. Ateşlere doğru uçup yanan. Şimdi ise sana yanık bir bülbül oldum.

Ah benim gülen yüzüm. Nasıl bu kadar iyi olabiliyorsun. Bir çocuğun kalbinden öpüyorsun. Nasıl olur da bu kadar masum bakabiliyorsun. Bir bakışınla sana tutulan benim. Bir gülüşünle hüzünlenende benim. Bir gülüşünle gülen de benim.

Muhammed dediler yandım kavruldum. Uçsuz bucaksız şu dünyaya sığamaz oldum. Hasreti ile bekler dururum. Aşkı ile yanar dururum. Muhammedimin sevdası ile mutlu olurum. Muhammed dediler yandım kavruldum. Evvelde de ahirde de  sen gül için ağlayadur. Dostun sevdası ile sevedur.

Baktım güneş farklı bugün. Her yerde sanki bayram sanki düğün. Baktım güneş kalbimde kördüğüm. Sordum nedendir bu sevinç? Sordum bu nasıl bir neşe? Dediler bize her gün bayram her gün düğün. Biz deliyiz ve deliliğimiz akıldan üstün. Baktım ay dahi kalbimde kördüğüm. Dediler güneş ve ayın parlaklığında saklı bu hüzün.

Kitap sözleri yazımızın sonuna geldik.

.

Bir cevap yazın